Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iddianamede yer almayan mala zarar verme suçundan mahkumiyet ve nitelikli hırsızlıkta istinabe yoluyla savunma hakkı kısıtlanması nedenleriyle yerel mahkeme kararını kanun yararına bozdu.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanığın iddianamede yer almayan mala zarar verme suçundan mahkum edilmesi ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren nitelikli hırsızlık suçundan istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, yerel mahkemenin hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verdiği mahkumiyet kararını, usul ve yasaya aykırı bularak kanun yararına bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2025/14876 E.  ,  2025/22331 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/475 E., 2022/935 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126440 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre;
1-Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2021 tarihli ve 2021/8627 sayılı iddianame ile müştekiye yönelik nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına rağmen, anılan iddianame ile dava açılmayan mala zarar verme suçundan da sanığın cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde,
2-5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer alan, "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın yakalama sureti ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.02.2014 tarihli ve 2013/13-274 Esas, 2014/78 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225. maddesine göre, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında hüküm verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 170. ve 225. maddelerine aykırı olarak hükümlünün anılan suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, hükümlünün yakalama sureti ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2021/475 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.