Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunması nedeniyle yokluğunda verilen mahkumiyet kararı hakkındaki kanun yararına bozma istemini reddetti.
Özet: Bir sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararının kanun yararına bozulması isteminde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, başka bir suçtan hükümlü olan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmamasına rağmen yokluğunda hüküm açıklanmasının savunma hakkını kısıtladığını ileri sürmüş; ancak Yargıtay, sanığın yargılama aşamasında duruşmalardan bağışık tutulmayı talep ettiğini tespit ederek, yerel mahkemenin yokluğunda verdiği kararda bir isabetsizlik görmemiş ve bu nedenle kanun yararına bozma istemini oybirliğiyle reddetmiştir.
MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1246 E., 2024/1085 K.SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnmeİNCELEME KONUSU KARAR: MahkumiyetKANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulmasıSanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılmasına dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2025 tarih ve 2025/91676 sayılı istem yazısı Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:I. İSTEMYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;"...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Sanığın duruşmadan bağışık tutulması" başlıklı 196/1. maddesinde yer alan, "Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir." şeklindeki düzenleme ile,Benzer bir olayla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.07.2022 tarihli ve 2021/6-434 esas, 2022/520 sayılı ilamında yer alan, "Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl Mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanık ...’ın, hükmün açıklandığı 05.06.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğindedir. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca kanun yararına bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde Mahkemesince yerine getirilmesine ve ulaşılan bu sonuç karşısında sanığın mala zarar verme suçuna ilişkin cezasının infazının durdurulması ile tahliyesine karar verilmelidir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;Somut olayda, yargılama aşamasında sanığın savunmasının 14.06.2023 tarihli duruşmada alındığı ve savunmasının alındığı sırada sanığın hükümlü olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 196/1. maddesi uyarınca savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2024 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği, anılan karar tarihinde başka suçtan .. Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.II. GEREKÇESanığın 14.06.2023 tarihli duruşmanın 2. oturumda duruşmalardan bağışık tutulmayı talep ettiğini beyan etmesi karşısında, yoklukta verilen kararda bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.III. KARARYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.