Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltme suçunda, sanıkların temyiz dilekçelerinde hukuki sebep göstermemeleri nedeniyle temyiz istemlerinin reddi.
Özet: Sanıkların, kendilerine usulüne uygun tebliğ edilen mahkumiyet hükmüne karşı yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmalarına karşın, Ceza Muhakemesi Kanununun amir hükümleri gereği temyiz dilekçelerinde hükmün hangi hukuki nedenlerle bozulmasını istediklerine dair herhangi bir gerekçe göstermedikleri ve yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadıkları tespit edildiğinden, kanun yoluna başvuru talepleri ayrı ayrı reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmekHÜKÜM : MahkumiyetBölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların yokluklarında verilen ve 16.07.20 25... .07.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 17.07.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulundukları; CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, sanıkların temyiz dilekçelerinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermedikleri, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI REDDİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.