Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu reddederek istinaf kararını onamış, sanığın iddialarını yerinde bulmamıştır.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince verilen mahkumiyet kararının onanması üzerine, sanığın kullanıcı olduğuna, delillerin yetersiz ve hukuka aykırı olduğuna dair temyiz itirazları; sanığın uyuşturucu sattığına dair beyanı, kolluk takibi ve uyuşturucu madde ile yakalanması gibi kesin delillerin eylemi doğruladığı ve yargılama sürecinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Yargıtay tarafından esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2330 Esas-2023/2328 KararSUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıFethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/138 Esas, 2023/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/2330 Esas, 2023/2328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafileri ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleriSanığın kullanıcı olduğuna, delilerin mahkumiyet için yeterli olmadığına ve delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeSanığın 04.04.2023 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçesinde, uyuşturucu madde sattığını belirttiği; ... , ... , ... ve ... isimli şahıslar hakkında zamanaşımı içerisinde suç duyurusunda bulunularak, soruşturma sonucu dava açılması halinde ve kovuşturma sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, yargılamanın yenilenmesi yoluyla değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.Dava dosyası kapsamına göre, sanık hakkında ...'dan uyuşturucu madde getireceğine dair kolluğa ihbarda bulunulduğu ve olay tarihinde otobüs terminalinde fiziki takibe başlandığı otobüsten inen sanığın kafeye girdiği bu sırada kolluk kuvvetlerini fark edince elindeki paketi yere bıraktığı, kontrol edilen paketin içinde daralı ağırlığı 76 gram gelen kokaine el konulduğu, sanığın suça konu maddeyi naklettiği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları, suça konu maddenin niteliği ve miktarı nazara alındığında, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafilerinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/2330 Esas, 2023/2328 Karar sayılı kararında sanık ve müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2025 tarihinde karar verildi.