Kesinleşen orman kadastrosu tapu iptali hükmünün, 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesiyle değişen parsel yüzölçümleri nedeniyle infaz edilememesi üzerine yapılan tavzih talebinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Kesinleşmiş bir orman kadastrosundan kaynaklı tapu iptali ve tescil davasında, belirli bir taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş olup, kararın infazı sırasında kadastral çalışmalar nedeniyle taşınmazın yüzölçümlerinde değişiklikler meydana geldiği gerekçesiyle hükmün tavzihi istenmiş; ancak ilk derece mahkemesi, talebin kararın esasına yönelik olduğunu belirterek tavzih talebini reddetmiş, bu ret kararı temyiz üzerine yüksek mahkeme tarafından usul ve yasaya uygun bulunarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2013/611 E., 2014/330 K.KARAR : Tavzih talebinin reddineTaraflar arasındaki kesinleşmiş orman kadastrosundan kaynaklı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2025 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:K A R A R Davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle; Samsun ili Terme ilçesi ... köyünde bulunan 480 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tespiti ile tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, Samsun ili Terme ilçesi ... köyü 480 parsel sayılı taşınmazın 05.09.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2.722,77 m²lik kısmının tapusunun iptali ile dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek birliğin son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 15.06.2015 tarihinde hüküm kesinleşmiştir.Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... İdaresi vekili 28.01.2022 havale tarihli dilekçesi ile; kesinleşen kararın infazı için Tapu Müdürlüğüne müracaat edildiğinde cevap olarak; yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmalar sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararına esas bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen parsellerin yüzölçümlerinin değişiklik gösterdiği gerekçesiyle hükmün infaz edilemediğinin bildirdiğini, kararın infazının ancak tavzih kararı alınması ile mümkün olacağını açıklayarak, davanın kabulüne karar verilen yerlere ilişkin olarak 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmalar dikkate alınarak hükmün bu yönüyle tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2025 tarihli ek kararıyla; " tavzih talebinin içeriğinin kararın esasına yönelik olduğu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305/2 nci maddesi uyarınca talep olunan hususun tavzih ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı" gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 17.04.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup, davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; İlk Derece Mahkemesinin, temyiz olunan 17.04.2025 tarihli ek kararının ONANMASINA,7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.