Haksız yargılama sonucu beraat eden ancak gözaltı ve tutuklama işlemi görmeyen kişinin CMK 141 şartları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddi ve Yargıtayca onanması.
Özet: Silahlı terör örgütüne üyelik suçlamasından beraat eden davacının, haksız yargılama iddiasıyla talep ettiği manevi tazminat davası, davacı hakkında gözaltına alma veya tutuklama gibi koruma tedbirleri uygulanmadığı için Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesindeki koşulları taşımadığı gerekçesiyle ilk derece ve istinaf mahkemelerince reddedilmiş; Yargıtay, bu ret kararlarında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını belirterek temyiz istemini esastan reddedip hükmü onamıştır.
12. Ceza Dairesi         2022/4597 E.  ,  2025/8757 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2432 E., 2021/1196 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 30.11.2018
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mahkemece; davacı vekilinin haksız yargılama nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın beraat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı hakkında herhangi bir gözaltına alma ve tutuklama işlemi yapılmadığından CMK'nın 141. maddesinde koşulları taşımaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesi neticesinde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; manevi tazminat davasının kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/418 Esas, 2018/14 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2018 tarihli cevabi yazısında davacı hakkında gözaltı ve tutuklama işleminin yapılmadığı, bu nedenle gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerinin bulunmadığının belirtildiği, bu haliyle CMK'nın 141. maddesinde koşulları taşımadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, Adana 14. Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.