Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü sanığın eylemi işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle bozarak beraat kararı verilmesini uygun gördü.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz incelemesi sonucu ele alan Yargıtay, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, kamera görüntülerinde suç unsuru teşkil eden kesin bir eyleminin bulunmaması ve dosyadaki mevcut delillerle sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gerekçeleriyle, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna hükmederek bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/22996 E.  ,  2025/21917 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/884 E. 2023/900 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın TCK'nın 163/3. maddesi gereği cezalandırılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın aşamalarda ısrarlı şekilde suçlamaları kabul etmemesi, kamera görüntülerinde suçun gerçekleştiği bölüme yalnızca temizlik için girip çıktığının gözükmesi, mağdura ait saati çaldığına dair açık ve net bir görüntünün bulunmaması hususları dikkate alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulumadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkûmiyetine dair hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.