Taksirle öldürme suçundan Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan mahkumiyet hükmünü düzeltip istinafı esastan reddetmesinin hukuka aykırı olduğu Yargıtayca tespit edilmiştir.
Özet: Yargıtay, taksirle öldürme suçundan sanığa verilen ilk derece mahkemesi hapis cezasını adli para cezasına dönüştüren ve bilinçli taksir hükmünü düzelten bölge adliye mahkemesinin, bu esasa ilişkin önemli değişiklikleri duruşma açmadan gerçekleştirmesini ve ardından istinaf başvurusunu esastan reddetmesini usule aykırı bularak, temyiz yolunun açık olduğunu tespit ettikten sonra hükmü bozmuştur.
12. Ceza Dairesi         2021/4614 E.  ,  2025/8734 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : 18.03.2021
EK KARAR TARİHİ : 01.04.2021
SAYISI : 2019/2242 E., 2021/526 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu ve aynı Kanun'un 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 TCK'nın 85/1, 22/3, 62. ve 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 1 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonunda, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilen 27.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyetin hapis cezasından çevrilen adlî para cezası olup, hapis cezasına ilişkin bir mahkûmiyet kararı olmaması karşısında, söz konusu kararın, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları", aynı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları" ile 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesinin diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan temyiz edilemez nitelikteki kararlardan olmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle verilen sanık müdafiinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olmasından dolayı kaldırılmasına ve işin esasına geçilmesine karar verilmiş, Tebliğname'deki sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına ilişkin görüşe iştirak olunmamıştır.
Katılan vekilinin de sanık müdafinin temyiz dilekçesine sunduğu cevap dilekçesinde "temyiz yolu açık olarak karar verilmediğinden temyiz etmediğini" belirtmesi nedeniyle dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/2 48... /359 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanunun 280/1-(a) bendinde, ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olduğu, somut olayda ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca tespit edilen hukuka aykırılığın yeniden duruşma açılmaksızın düzeltilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile "TCK'nın 22/3 maddesinde düzenlenen bilinçli taksir halinin yasal unsurlarının oluşmadığı, bu nedenlerle sanık hakkında verilen cezadan TCK'nın 22/3 maddesi gereğince arttırım yapılarak ceza tayin edilmesinin," şeklindeki gerekçe ile hüküm fıkrasından bilinçli taksire ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda taksirle öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünde yer alan sonuç ceza miktarının değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii, katılan vekili temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 18.03.2021 tarihli, 2019/22 42... /526 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmesi ve hüküm kurulması amacıyla Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.