Hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrası kasıtlı suçla kesinleşen defter ve belge gizleme mahkumiyetinin, lehe kanun ve usuli eksiklikler nedeniyle yeniden temyiz incelemesi.
Özet: Bu hukuki evrak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, denetim süresinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan, ardından lehe yasa değişikliği (7394 sayılı Kanun) uyarınca Yargıtayın bozma kararı sonrasında yeniden yargılanarak hapis cezası alan sanık hakkındaki temyiz sürecini incelemektedir; sanık müdafiinin tebligatın usulsüzlüğüne ve eksik araştırmaya yönelik itirazlarını değerlendiren mahkeme, tebligatın geçerli olduğunu belirterek suçun maddi unsurlarını açıklamaya başlamaktadır.
12. Ceza Dairesi         2025/3173 E.  ,  2025/8717 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/564 E., 2022/818 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın itirazın reddi ile 17.02.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2016 tarihli 2015/1466 Esas ve 2016/261 Karar sayılı ilamı ile 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25.10.2015 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması suretiyle sanığın 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62. ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 23.05.2022 tarihli 2021/93 82... /9266 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine ilk derece mahkemesince sanığın 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 213 sayılı VUK'un 359/b maddesine eklenen sondan 5. fıkrası, 5237 sayılı Kanunun 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; tebligatın usulsüz olduğuna, defterleri yasal sürenin son günü ibraz edildiği ve ancak ilgili memurun keyfi olarak kabul etmediğini, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe kanunların uygulanmadığına, hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın Selçuk Vergi Dairesi Müdürlüğünün 3...2 vergi kimlik numaralı mükellefi olarak nakliyecilik işi ile uğraştığı, 2009 yılı dönemi hesap ve işlemlerinin sahte belge kullanma yönünden incelenmesinin istenmesi üzerine 24/04/2014 tarih ve AGB-A948/66-30 sayılı defter ve belge isteme yazısının sanığın iş yeri adresine memur vasıtasıyla tebliğe çıkarıldığı ve 25/04/2014 tarihinde 17 yaşını dolduran ve duruşmadaki gözleme göre 213 sayılı yasanın 94/3 maddesine göre görünüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmayan ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmayan sanığın kızı ...'a yapıldığı, dolayısıyla sanık müdafinin savunmasının aksine tebligatın geçerli olduğu, ayrıca 06/05/2014 tarihinde düzenlenen ve sanığın da imzası bulunan incelemeye başlama tutanağına göre de sanığın inceleme konusu hakkında sanığın bilgilendirildiği ve incelemenin müfettişlik adresinde yürütülmesi konusunda mutabakata varıldığı ancak buna rağmen sanığın bildirilen süre içerisinde defter ve belgelerini ibraz etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE VE KARAR
5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2015 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.10.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1.Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla istenildiğinde ibraz edilmemesi ile oluştuğu ve 16.05.2014 tarihli ve 2014-A-948/28 sayılı vergi suçu raporunda, mükellefin 2009 hesap dönemlerinde kullanılan yasal defterlere ait tasdik bilgilerinin bulunmadığının belirtildiği gözetilerek maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi veya başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,
2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4'üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359'uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6'ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34'üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359'uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359'uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359'uncu ve 371'inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359'uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3.Adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmasının tartışılmaması,
Hukuka aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8'inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321'inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.