Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında sanığın istinaf ve temyiz başvurularını reddederek hükümleri onadı.
Özet: Bu hukuki evrakta, sanık hakkında hakaret ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin hakaret kastı bulunmadığı, akıl sağlığı durumu ve yargılama giderlerine itirazları ile katılan vekilinin eksik araştırma ve sanığın cezalandırılması talepleri Yargıtay tarafından değerlendirilmiştir; Yargıtay, hakaret eyleminin kanunlara uygun biçimde saptandığı, delillerin yeterli olduğu, eylemin hukuken doğru nitelendirildiği ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin usulüne uygun uygulandığı gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık görmeyerek, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden verilen ek kararı onamış, hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin tüm temyiz istemlerini ise esastan reddederek onama kararı vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/11956 E.  ,  2025/16749 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1515 E., 2023/468 K.
SUÇLAR : Hakaret, iş yeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde;
İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanığın hakaret etme kastının olmadığına, suç tarihinde rahatsız olan ancak günümüz itibarıyla iyi durumda olan sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasının ne topluma ne de sanığa fayda sağlamayacağına, sanık aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın olay tarihinde bakanlıkta memur olarak çalıştığı, akıl hastalığı olan birinin memur olarak çalışmaya devam edemeyeceği, eksik araştırma ile sanık hakkında hüküm kurulduğu, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden ;
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.10.2025 tarihinde karar verildi.