Kuveytte çalışan işçinin fazla çalışma ve hafta tatili alacakları davasında Türk ve Kuveyt iş hukuku uygulama çatışması, zamanaşımı savunması ve temyizde bölge adliye mahkemesi kararının onanması.
Özet: Davacı vekilinin müvekkilinin Kuveytteki şantiyede yaptığı fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsili talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, uyuşmazlığa Kuveyt İş Kanununun uygulanması gerektiği ve bu kanunun 144. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş; davacı vekilinin bu kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin kararını usul ve kanuna uygun bularak onamıştır.
9. Hukuk Dairesi         2025/7181 E.  ,  2025/9384 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1417 E., 2025/1653 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 57. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/798 E., 2025/48 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının Kuveyt'te bulunan şantiyesinde çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde de çalışmasına devam ettiğini, karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işvereninin ... İnşaat ... Şirketi olduğunu, kendi çalışanları olmadığını, müvekkili Şirketin talep konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, müvekkili Şirket nezdinde davacının iade olunabileceği havalimanı projesi ya da benzer nitelikte kalıp işlerinin yapıldığı bir projenin bulunmadığını, uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiğini ve davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlığa Kuveyt iş hukukunun uygulanması gerektiği, Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlığa Kuveyt İş Kanunu'nun uygulanmasının ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,
2. Kuveyt İş Kanunu'nda zamanaşımı gibi bir süre olmadığını, maddelerin hatalı uygulandığını,
3. Davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, davaya konu alacak taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ve yargılama gideri ile vekâlet ücretine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.