Reddi hakim talebinin kesin olarak reddi üzerine yapılan karar düzeltme talebinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yer almaması sebebiyle Yargıtayca reddi.
Özet: El atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası kapsamında ileri sürülen hakimin reddi talebinin, yasal koşulları taşımadığı gerekçesiyle reddedilmesi sonrasında, bu ret kararına karşı yapılan istinaf ve akabindeki temyiz başvurularının, hakimin reddi talebine ilişkin merci kararlarının kesin olduğu ve temyize kapalı bulunduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay tarafından geri çevrilmesi üzerine, ilgili tarafın kararın düzeltilmesi mahiyetinde yaptığı son başvurunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme kanun yolunun mevcut olmaması sebebiyle reddedilmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2117 Esas, 2024/2393 KararTaraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında yapılan yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından reddi hakim talebine ilişkin dilekçe içeriğine göre ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinde düzenlenen hakimin reddini gerektiren sebeplerden olmadığı, inandırıcı delil ve emarenin bulunmadığı, soyut ve mesnetsiz reddi hakim talebinin yersiz olduğu gerekçesiyle yasal şartları bulunmayan reddi hakim talebinin reddine karar verilmiştir.Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 11.10.2024 tarihli ve 2024/2117 Esas, 2024/2393 Karar sayılı kararı ile reddi hakim talebinde bulunanın istinaf başvurusunun reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi 11.11.2024 tarihli ek kararıyla; anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2024 tarihli kararı talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.04.2025 tarihli ve 2025/999 Esas, 2025/4456 Karar sayılı kararıyla hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Talep edenin karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediğini, hakimin reddi talep edilen hakimin taraflara karşı eşit olmadığını, tarafına haksızlıklarda bulunduğunu, yargılamada hatalar bulunduğunu, savunma hakkının kısıtlandığını belirterek hakimin tarafsız olmadığını bu sebeple Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın düzeltilmesini talep etmiştir. Talep eden tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:6100 sayılı Kanun’da karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından talep edenin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.KARARAçıklanan sebeple; Talep edenin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.