Yargıtayın hırsızlık suçunda Bölge Adliye Mahkemesi kararını kısmen onayıp kısmen bozarak, 3 TLlik çalma eyleminde TCK 145. maddesinin uygulanmamasından dolayı bozma kararı verdiği bir içtihat.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum olan sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesinin tekerrür hükümleri uygulayarak cezayı artırması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay iki müştekiye yönelik hırsızlık eylemlerine ilişkin hükümlerin hukuka uygun olduğuna karar vererek bu kısımları onamış; ancak sanığın üçüncü müştekinin aracından sadece 3 TL çalması eyleminde 5237 sayılı Kanunun 145. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni sayıldığından, bu eyleme ilişkin hükmü bozarak sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarını kısmen kabul etmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/13447 E.  ,  2025/21726 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1385 E., 2021/265 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hükümler kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan mahkemenin 27.03.2017 tarihli kararıyla 2 yıl hapis cezası verildiği, yine mahkemenin 08.02.2019 tarihli kararıyla sanığın aynı eylemi için tekerrür hükümleri uygulanmaksızın 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, sanık ve müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın aynı eylemi için tekerrür hükümleri uygulanarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, alt sınırdan ceza verilmesi, teşebbüste az indirimin yapıldığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik, sanığın temyiz isteminin ise alt sınırdan ceza verilmesi, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, pişman olup, lehine uygulama yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I- Sanığın şikâyetçi ... ve katılan ...'e yönelik eylemleri için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
II- Sanığın şikâyetçi ...'e yönelik eylemi için kurulan hükmün yapılan incelemesinde
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Şikâyetçinin aracından sadece 3,00 TL'yi çalan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.