Yargıtay 4. Ceza Dairesinden hakaret suçunda tekerrür hükmünün düzeltilerek onanması ile mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından temyiz isteminin reddi kararı.
Özet: Sanık hakkında mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar kesinleşirken, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü, yasa değişikliği sayesinde temyiz incelemesine tabi hale gelmiştir. Yargıtay, hakaret eyleminin sanık tarafından işlendiğini ve kanuna uygunluğunu tespit ederek temyiz istemini esastan reddetmiş, ancak mükerrir infaz rejiminde yer alan "ikinci kez" ibaresinin "birinci kez" olarak düzeltilmesi gerektiğine hükmederek, hükmü bu kısmi düzeltmeyle birlikte onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/15616 E.  ,  2025/18664 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/909 E., 2023/945 K.
SUÇLAR : Hakaret, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik kararın kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 19.06.2020 tarihli kararının, hakaret suçu yönünden verildiği tarih itibarıyla kesin nitelikte olmadığı gözetilerek, sanık tarafından yapılan temyizin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli ek kararı hakaret suçu yönünden kaldırılarak gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hakkında üst sınırdan haksız yere ceza verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış, kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Sanık hakkında verilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2010 tarih, 2009/498 E. - 2010/340 K. sayılı dosyasında, ek karar ile sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ilişkin bülümün hükümden çıkartılmasına karar verildiği anlaşılmakla, verilen cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A.Mala Zarar Verme ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Ek Karar Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararlarının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair hüküm fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin çıkarılarak yerine "birinci kez" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.11.2025 tarihinde karar verildi.