Yargıtay 4. Ceza Dairesinden, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık ikrarı ve delillerle sabit görülen mahkumiyetin istinaf ret kararının onanmasına ilişkin karar.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık müdafiinin Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında, eylemin eleştiri kapsamında kaldığı ve lehe olan yasal indirim maddelerinin uygulanmadığı yönündeki temyiz itirazlarını, sanığın ikrarı, suça konu paylaşımlar ve dosyadaki tüm delillerle suçun sabit olduğu, ayrıca ceza miktarı nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 50., 51. ve 5271 sayılı Kanunun 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yerinde olduğu kanaatine vararak, hukuka aykırılık görmemiş ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararını onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/8907 E.  ,  2025/20733 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/694 E. 2021/1234 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçunun işlenmediğine, eleştiri maksatlı hareket ettiğine, ceza tertip edilirken lehe olan yasal ve takdiri indirim nedenlerinin tatbik edilmediğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanık ikrarı, suça konu paylaşımın ekran görüntüleri, kovuşturma izni kararı, açık kaynak araştırma raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin ve sonuç cezasının miktarı itibariyle yasal olanak bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tortum Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.12.2025 tarihinde karar verildi.