ortak alana müdahalenin önlenmesi davasında, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin davayı kabul kararları, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine yargıtayın değerlendirmesine sunulmuştur.

Ortak alana müdahalenin önlenmesi davasında, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin davayı kabul kararları, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtayın değerlendirmesine sunulmuştur.

Özet: Bu hukuki metin, davalı tarafından projede otopark ve ortak alan olarak belirtilen kısımların işyerine dahil edilerek kullanılması nedeniyle açılan ortak alana müdahalenin önlenmesi davasında, ilk derece mahkemesinin müdahalenin önlenmesi yönündeki kabul kararını davalının istinaf etmesi, Bölge Adliye Mahkemesinin ise keşif ve bilirkişi raporu doğrultusunda ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık görmeyerek istinaf başvurusunu esastan reddetmesi üzerine, davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi sürecini ele almaktadır.

5. Hukuk Dairesi 2025/4787 E. , 2025/8675 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/336 Esas, 2025/147 Karar

DAVA TARİHİ : 01.06.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/530 Esas, 2020/951 Karar

Taraflar arasındaki ortak alana müdahalenin önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin İstanbul ili, .... ilçesi, ... Mahallesi 5 90... parsel sayılı taşınmazda yer alan 5 numaralı bağımsız bölümünün maliki olduğunu, 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin ise davalıya ait olduğunu, bu bağımsız bölümlerin 2013 yılında kiralandığını, projede otopark ve ortak alan olarak belirtilen alanların kiralanan işletmeye dahil edilerek kullanıldığını, yönetim planına göre ortak yerlerin tek bir kişi adına tahsis edilmesi ve kiraya verilmesinin mümkün olmadığını belirterek ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin arsa payına isabet eden kısım kadar alanı kullandığını, kendi payı haricinde kullandığı alanlarla ilgili olarak diğer kat maliklerinin muvafakatinin bulunduğunu, bu hususta kat malikleri kurulunda karar alındığını, davacı tarafın payına herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını, ayrıca İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/314 Esas sayılı dosyasında arsa payının düzeltilmesi istemli dava açıldığını, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; binanın kat mülkiyetine dönüşmediğinden arsa payına müdahale olduğu yönünde karar verilmesinin kanuna aykırı bulunduğunu, kaçak yapı durumunda olan binada arsa payı belirten rapora itibar edilemeyeceğini, aykırılıktan çok uzun yıllar sonra dava ikame edilmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 nci maddesine aykırı olduğu, taşınmazın tümü üzerinden davacıların hissesinin oranının dava konusu yere uyarlanması yapılmadığını, hisse oranının tamamı dava edilen yere aitmiş gibi hesaplama yapılmasının ve taşınmazın tamamındaki hisse oranının sadece dava edilen yere uygulanmasının da hukuka aykırı olduğunu, derdest dava varken bu davada da bulunulan ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi talebinin nazara alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu kaydı, yönetim planı ve mimari proje getirtilerek mahallinde inşaat mühendisi refakatiyle keşif icra edildiği ve keşif neticesinde hazırlanarak sunulan bilirkişi raporunda, davalıya ait bağımsız bölümlerde ve ortak alanda davalı tarafından yapılan projeye aykırılıkların neler olduğu, nasıl ve kaç günde giderilebileceğinin bildirildiği, Mahkemenin bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile projeye aykırılığın giderilmesine, bu işlemler için davacıya 10 gün süre verilmesine şeklindeki kararında bir yanılgı görülmediği, ayrıca ecrimisil talebi yönünden davanın tefrik edildiği bu nedenle bu talep yönünden karar verilmemesinde de bir yanılgı görülmediği, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, yasal gerektirici nedenlere göre karar verilmiş olması sebebiyle, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak ortak alana müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmemesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.