Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin usul, yasa ve orantılılık ilkesine aykırılık iddialarına dayanan temyiz başvurusu, Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından esastan reddedilerek karar onandı.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkili hakkında verilen hırsızlık mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı, temel insan haklarına ve orantılılık ilkesine aykırı olduğu, sanığın çaresizlik içinde eylemi gerçekleştirdiği ve zararı karşılamayı kabul ettiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede, ilk derece ve bölge adliye mahkemesince verilen hükümde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemi esastan reddedilerek mahkûmiyet hükmü onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23115 E.  ,  2025/21638 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3828 E., 2023/1706 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkili hakkında verilen mahkûmiyet kararının usûl ve yasaya, temel insan hakları ve sanık hakları ile cezaların orantılılığı ilkesine açıkça aykırı olduğuna, sanığın çalıştığı işten parasını alamamış olması, çocuğunun sağlık masraflarını karşılayamayacak durumda olması ve kendini çaresiz hissetmesi sebebiyle böyle bir harekette bulunduğuna, sanığın aldığını ikrar ettiği 3 adet rakının bedelini ödemek suretiyle suçtan zarar gören şirketin zararını karşılamayı da kabul ettiğine, katılan şirketin zararı ile verilen cezanın birbiriyle tamamen orantısız olduğuna, öncelikle müvekkilinin beraatine, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ilk derece mahkemesince gözetilmeyen tüm lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesini talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.