Hırsızlık suçundan mahkumiyet kararını temyiz eden sanık müdafiinin tüm hukuka aykırılık iddiaları Yargıtayca reddedilerek istinaf hükmü onandı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin, müvekkilinin suçu işlemediği, suç unsurlarının oluşmadığı, delil yetersizliği, tanık beyanlarına itibar edilmemesi, gece vakti işleme iddiasının temelsizliği, kamera görüntülerinde teşhisin ispatlanmadığı, malın değerinin azlığına ilişkin inceleme eksikliği ve adil yargılanma hakkı ihlali gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusunun, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/23148 E.  ,  2025/21632 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2810 E., 2023/80 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın isnat edilen suçu işlemediği halde mahkûmiyet kararı verildiğine, kabul anlamına gelmemek kaydıyla atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçun gece vakti işlendiği sebebi ile arttırım yapıldığına, ancak dosya içerisinde iddia edilen suçun gece vaktinde işlendiğine dair herhangi bir delil ve emare bulunmadığına, görüntülerdeki kişilerden birinin müvekkili sanık olduğu ihtimalinde dahi müvekkili sanığın elinde güvercin olmamasına rağmen hasmı olan tanığın beyanlarına ve suçtan kurtulmaya çalışan diğer suça sürüklenen çocuğun beyanlarına itibar edilerek müvekkili hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin eşitlik ve adil yargılanma hakkının da ihlali olduğuna, aynı konumdaki sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı deliller bakımından farklı değerlendirme yapıldığına, her türlü şüpheden uzak bir karar verilmesi gerekirken hatalı ve yanılgılı olarak sanık aleyhine arttırım yapılmasının da hukuka aykırı olduğuna, bu sebeplerle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kamera görüntülerindeki kişilerden birinin müvekkili sanık olduğunun ispatlanmadığına, hiçbir değişiklik olmamasına rağmen rapor alınmaksızın, ara karardan dönülerek eksik inceleme neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, hukuka aykırı olarak yalnız diğer sanığın ve tanığın beyanlarıyla hüküm kurulduğuna, suça konu malların maddi değeri dahi bulunmayan eşyalardan oluştuğuna, suça konu malların suç tarihindeki değerlerinin araştırılmadığına, bu konuda herhangi bir bilirkişi raporu aldırılmadan, malın değerinin azlığı tespit edilmeden eksik inceleme neticesinde hatalı hüküm kurulduğuna, cezayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla sanık lehine olan TCK'nın 51... . madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.