Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf reddini onayarak, tekerrür hükümleri gereği denetimli serbestlik uygulamasını ekleyerek hükmü düzelterek onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi kararının temyiz incelemesinde, Yargıtay sanığın atılı suçu işlediği ve haksız tahrik bulunmadığı yönündeki mahkeme gerekçelerini uygun bularak esasa ilişkin itirazlarını reddetmiş, ancak ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde bölge adliye mahkemesi kararını düzelterek onaylamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/8783 E.  ,  2025/16720 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1608 E. 2023/300 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; polis memurlarının kendisini yaraladığına, alkollü olduğundan ayakta durmakta zorlandığına, atılı suçu işlemediğine, cezanın haksız olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine, şikayetçilerden kaynaklanan haksız tahrik bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve bu husus aleyhe değiştirme yasağına konu olamayacağından aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "... Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.10.2025 tarihinde karar verildi.