Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan ikinci defa mükerrir sanık hakkında yeni yasa uyarınca denetimli serbestliğin uygulanması gerektiğine karar vererek hükmü düzelterek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltmelerle istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanması üzerine, sanık müdafiinin temyiz başvurusu incelenmiş; Yargıtay, sanığın diğer temyiz itirazlarını reddederek, 04.06.2025 tarihli kanun değişikliği gereği ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bunun aksi yönde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirleyerek, hükmün ilgili kısmını "denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklinde doğrudan düzelterek diğer yönleriyle onanmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/22795 E.  ,  2025/21597 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2647 E., 2022/3077 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, cezanın, dosya kapsamına, delil durumuna ve hakkaniyete uygun olmadığına, müvekkilinin kaçma şüphesi ve delilleri karartma şüphesi bulunmadığına, müvekkili açısından suç unsurunun oluşmadığına, müvekkili hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadığına, müvekkili aleyhine usul ve yasaya aykırı olarak hüküm verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 36. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 4 yıl 6 ay hapis cezası yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmamasına" karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmamasına" ibaresinin çıkartılarak, "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.