Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf reddi sonrası yapılan temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin yetersiz gerekçe, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlali, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği ve eksik inceleme iddialarına dayanan temyiz başvurusu üzerine, yapılan incelemede sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı değerlendirilerek ilk derece mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, hakaret eyleminin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak saptandığı, kanıtların eksiksiz sergilendiği ve vicdani kanının kesin verilere dayandığı anlaşıldığından, temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/126 E., 2023/1337 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık lehine deliller değerlendirilmeden ve bu delillere itibar edilmeme nedenleri gerekçede gösterilmeden yetersiz gerekçeyle karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerektiğine, katılan tarafından haksız yere ceza kesildiğinden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇESanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay, görgü ve tespit tutanakları, olay yeri inceleme raporu ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.