Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddedilerek hükmün onanması ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddedilmesi kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın menfaat sağlamadığı, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığı ve mağdur beyanlarının çelişkili olduğu yönündeki temyiz itirazları, yapılan incelemede yerinde görülmeyerek reddedilmiş; şikayetçiye yönelik eylem sebebiyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek, istinaf mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23977 E.  ,  2025/21572 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/892 E., 2023/636 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, söz konusu suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın kendisine yarar amacı olmadığına, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, TCK'nın 142/2-d maddesinin uygulanmasının haksız olduğuna, TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğine, şikâyetçinin kolluk ve mahkemedeki beyanlarının çeliştiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.