Hırsızlık suçuna ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararında, gerekçeli kararın katılan ve temyiz dışı sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle adil yargılanma hakkı ihlali sebebiyle dosyanın yeniden incelenmek üzere iadesi.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçuyla ilgili istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, temyiz hakkı bulunan katılana ve adil yargılanma hakkı gereği bizzat sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini tespit ederek, bu tebligat eksikliklerinin giderilmesi, sanığın cezaevinde olması halinde özel ihtarların yapılması, olası yeni temyiz dilekçelerinin dosyaya eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri gönderilmesine karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/16413 E.  ,  2025/21565 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1294 E., 2022/1652 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2021/1294 Esas, 2022/1652 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 01.07.2022 tarihli kararının katılan ...'e tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunan katılana gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğiyle, buna ilişkin belge ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesi,
2. Temyiz dışı sanık ...'nın müdafiine Bölge Adliye Mahkemesi kararının usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin temyiz yoluna başvurmadığı, sanığın kendisine ise kararın tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmadığı, Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın temyiz dışı sanık ...'ya da tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanık ...'ya Tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (sanığın cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi ihtarını içerecek şekilde ve aynı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince okunup anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hakkındaki hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.