Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Cumhuriyet Başsavcılığı itirazıyla sanığa gerekçeli temyiz dilekçesi uyarısı eksikliği nedeniyle önceki temyiz reddi kararını kaldırarak dosyayı iade etti.
Özet: Yüksek mahkeme, bölge adliye mahkemesinin sanığa gerekçeli temyiz dilekçesi sunma zorunluluğu ve yasal süresi hakkında yeterli ihtar yapmaması sonucu temyiz isteminin reddedilmesini hukuka aykırı bulmuştur; bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazını kabul ederek, sanığa usulüne uygun şekilde gerekçeli temyiz dilekçesi sunma ihtarı yapılmak üzere dosyanın ilgili mahkemeye iadesine ve sonucuna göre işlem yapılmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/14514 E.  ,  2025/21535 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/219 E., 2017/669 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2022/4391 Esas, 2022/12817 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2025 tarihli ve KD-2025/100847 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesinin kararında 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi, aksi halde temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verileceğine dair açıklamaya yer verilmemiş olması nedeniyle temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyen sanığa, gerekçeli temyiz dilekçesini vermesi açısından açıklanan şekilde ihtar yapılması için dosyanın kararı temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmesinin gerektiği; zira benzer bir olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.2021 tarihli ve 2020/14-115 Esas, 2021/412 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediğinin anlaşıldığı, buna göre temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyen sanığa açıklanan şekilde ihtar yapılması için dosyanın kararı temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmesi ve gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra temyiz isteminin karara bağlanması yerine CMK'nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı gerekçesiyle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu doğrultuda sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan anılan Kanun'un 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayininin gerektiği belirtilerek anılan şekilde ihtarı içeren tebligat yaptırılmak üzere dosyanın mahalline iadesi ve sonucuna göre karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın yüzüne karşı verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/219 Esas, 2017/669 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 7 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın anılan kararın yasa yolu bildiriminde bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2022/4391 Esas, 2022/12817 Karar sayılı - sanık ... (...) ...'nin temyiz istemine yönelik- RET kararının KALDIRILMASINA,
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/219 Esas, 2017/669 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 7 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından sanık ... (...) ...'ye "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un mülga 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde kararın gerekçeli olarak temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.