Yargıtay, hırsızlık suçunda sanığa gerekçeli temyiz dilekçesi sunma ihtarı yapılmadan reddedilen temyiz istemini usul eksikliği nedeniyle kaldırarak dosyayı iade etti.
Özet: Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığa, gerekçeli temyiz dilekçesi sunma yükümlülüğü, bunun yasal süresi ve aksi takdirde temyiz başvurusunun reddedileceği konularında usulüne uygun bir ihtar yapılmadığı için temyiz isteminin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna kanaat getirmiştir; bu nedenle, kendi önceki ret kararını kaldırarak, dosyanın eksik yasal ihtarın yapılması ve ardından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine hükmetmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/14708 E.  ,  2025/21536 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/142 E., 2019/2237 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdii
İTİRAZA KONU KARAR : Ret
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2022/2017 Esas, 2022/7588 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2025 tarihli ve KD-2025/94845 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesinin kararında ve sanığa ceza infaz kurumunda yapılan tebligata ilişkin tutanakta 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi, aksi halde temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verileceğine dair açıklamaya yer verilmemiş olması nedeniyle temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyen sanığa, gerekçeli temyiz dilekçesini vermesi açısından açıklanan şekilde ihtar yapılması için dosyanın kararı temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmesinin gerektiği gözetilmeyerek bu ihtar yapılmadan sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu doğrultuda sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan anılan Kanun'un 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayininin gerektiği belirtilerek anılan şekilde ihtarı içeren tebligat yaptırılmak üzere dosyanın mahalline iadesi ve sonucuna göre karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2019/142 Esas, 2019/2237 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, sanığa anılan kararın cezaevinde tebliğ edildiğine ilişkin tutanakta da belirtilen temyiz süresine ilişkin ihtarı içeren kararın tebliğ edilmesiyle yetinildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın anılan kararın yasa yolu bildiriminde ve karar tebliğ tutanağında bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2022/2017 Esas, 2022/7588 Karar sayılı RET kararının KALDIRILMASINA,
3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2019/142 Esas, 2019/2237 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un mülga 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde kararın gerekçeli olarak temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.