Yargıtay 1. Ceza Dairesi, eşe karşı kasten yaralama suçunda TCK 86/3-a maddesinin uygulanmaması eksikliğini düzelterek hükmü onadı.
Özet: Kasten yaralama suçundan sanığa verilen beş yıl on beş ay hapis cezası içeren ilk derece mahkemesi kararının istinaf ve temyiz incelemelerinde, sanık müdafiinin eksik inceleme ve haksız tahrik iddiaları reddedilmiş, eylemin kasten yaralama niteliği ve cezanın yasal uygunluğu onanmış; ancak Yargıtay, sanığın eşine karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle Türk Ceza Kanununun 86/3-a maddesinin uygulanmamasını hukuka aykırı bularak, bu eksikliği gidermek üzere hükmü düzelterek onamıştır.
1. Ceza Dairesi         2024/3524 E.  ,  2025/7334 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1897 E., 2024/162 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının reddi ve esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/111 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı
Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2023/1897 Esas, 2024/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, suçun sübuta ermediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın mağdur ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması ve mağdurun hayati tehlikeye neden olan bir yaralanmasının bulunmaması ile sanığın bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız bir söz veya saldırı bulunmadığından somut olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığın eylemini eşine karşı gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun 86/3-a maddesinin uygulama maddelerinde gösterilmemesi hukuka aykırı ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2023/1897 Esas, 2024/162 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün (A-2) bendinden ''TCK 86/3-e'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''TCK 86/3-a-e'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.10.2025 tarihinde karar verildi.