Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, sanık müdafiinin ses kaydı, karşılıklı hakaret, sesin aitliği ve zincirleme suç itirazları reddedilerek onanması.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık müdafiinin ses kaydının eksik incelenmesi, karşılıklı hakaret ihtimali, failin belirlenmemesi ve zincirleme suç hükümlerinin hatalı uygulanması gibi temyiz iddialarını reddederek, ilk derece mahkemesinin hakaret suçundan verdiği mahkumiyet kararını ve istinafın bu kararı onamasını usul ve yasaya uygun bulmuştur; sadece mağdur sayısı dikkate alınmadan alt sınırdan uzaklaşılmadığına dair bir eleştiri getirilse de, aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bu durum bozma nedeni sayılmamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2712 E. 2023/144 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi ;dosyadaki ses kaydının bir kısmının bilirkişi incelemesine konu edilmesinin usul ve yasaya aykırı olması, söylemler bir an için kabul edilse dahi tamamının çözümlenmesi halinde karşılıklı hakaretin söz konusu olabilme ihtimalinin olması, sesin sanığa ait olup olmadığının belli olmaması, sanığın rastgele söylediği ve müştekisinin belli olmadığı sözlerin hakaret suçunu oluşturamayacağı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. III.GEREKÇESanık savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin mahkumiyet kararı verilmesi ve haksız tahrik uygulanmaması yönündeki takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.