Hakaret suçundan yargılanan sanığın, ifade özgürlüğü ve haksız tahrik savunmalarına rağmen temyiz isteminin esastan reddiyle mahkûmiyet hükmünün onanması.
Özet: Hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanığın, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, eyleminin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, haksız tahrik ve karşılıklı hakaret hükümlerinin uygulanmadığı yönündeki temyiz iddiaları, Yargıtay tarafından; sanık savunması, mağdur beyanı ve tanık anlatımları dikkate alınarak hakaret suçunun sabit olduğu, mağdurdan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair gerekçenin yerinde olduğu sonucuna varılarak hukuka aykırılık görülmeden reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/690 E. 2023/1576 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; olgu isnadı ve değer yargısına yönelik söz söylenmediğine, ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, haksız tahrik ve karşılıklı hakaret hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin haksız yere uygulanmadığına ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.III. GEREKÇE Sanığın savunması, mağdurun beyanı, tanığın anlatımı, tutanak ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna, mağdurdan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.11.2025 tarihinde karar verildi.