Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik haksız tahrik iddialarıyla yapılan istinaf ve temyiz başvurularının reddedilerek onanması.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin katılan bekçilerin haksız eylemleri ile somut delil eksikliği iddialarıyla temyiz yoluna başvurması neticesinde, Yargıtay, sanığın savunması, katılanların ve tanıkların beyanları ile olay tutanağını inceleyerek, sanığın mahkûmiyetine yeterli kanıt bulunduğu, katılanların haksız eylemlerinin mevcut olmadığı ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, temyiz isteminin esastan reddine ve mahkumiyet hükmünün oybirliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1980 E. 2023/12 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyizinin; katılan bekçilerin sanığa yönelik haksız eylemlerinin dikkate alınmadığı, katılanların beyanları dışında somut delil bulunmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.III. GEREKÇESanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve katılanların sanığa yönelen haksız eylemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.