Yargıtay, kasten öldürme suçundan verilen hapis cezasının istinaf ret kararını onadı ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet temyiz başvurusunu reddetti.
Özet: Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekillerinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, temyiz incelemesinde Yüksek Mahkeme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemini kanunen mümkün olmaması nedeniyle reddetmiş; kasten öldürme suçuna yönelik temyiz sebeplerini ise detaylıca değerlendirerek sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, eylemin kasten öldürme olduğu, canavarca hisle öldürmenin kanıtlanamadığı ve haksız tahrik ile takdiri indirim uygulamalarının yerinde olduğu gerekçesiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmadığına karar vermiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/4768 E.  ,  2025/7224 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1828 E., 2024/487 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/41 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2023/1828 Esas, 2024/487 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, kasten öldürme suçunun yasal koşullarının oluşmadığından bahisle suç vasfının hatalı belirlendiğine ve eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin sanık lehine uygulanmamasının hatalı olduğuna, gerekçeye ilişkindir.
2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelen temyizin niteliği nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2023/1828 Esas, 2024/487 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.