Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararının hukuka uygunluğunu onayarak, katılan vekilinin temyiz başvurusunu oybirliğiyle esastan reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğu ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki temyiz itirazları, yapılan incelemede ilk derece mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden esastan reddedilerek, sanığın beraatine ilişkin hüküm oy birliğiyle kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3049 E. 2023/1729 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanığın paylaşımının hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna, ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.