Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada sanık hakkında verilen beraat kararının temyiz talebinin esastan reddedilerek kesinleşmesi.
Özet: Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada, ilk derece mahkemesinin beraat kararı vermesi, bu karara yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek hükmün onanması üzerine, katılan vekilinin ifadelerin eleştiri sınırını aşarak hakaret teşkil ettiği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından değerlendirilerek alt mahkemelerin kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek beraat hükmünün kesinleşmesi.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/669 E. 2022/66 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; hakaret suçunun düzenlenmesinin temel mantığının, insanın toplumun bir bireyi olması itibari ile maddî ve manevî değerlerinin zarar görmemesi olduğuna, paylaşımlarda yer alan ifadelerin eleştiri sınırını aşarak hakaret suçunu oluşturduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.