Yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü onarken sanığın temyiz itirazlarını esastan reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını hukuka uygun bulmuştur.
Özet: Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, temyiz mercii tarafından sanığın suç işlemediği, tanıkların tarafsız olmadığı, takdiri indirim uygulanmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer verilmediği yönündeki itirazları değerlendirilerek, sanık hakkında takdiri indirim uygulandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mahkemenin takdirinin yerinde olduğu, eylemin yasalara uygun olarak nitelendirildiği ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı tespit edilmiş; böylece hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2448 E. , 2023/675 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğini, tanıkların tarafsız olmadığını, hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunması, şikayetçi beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı anlaşılmış ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.11.2025 tarihinde karar verildi.