Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçunda sanık müdafiinin temyizinin ceza miktarı nedeniyle reddi ve katılan vekilinin öldürme kastı iddialarının eylemin niteliği gereği reddedilerek istinaf kararının onanması.
Özet: Bölge adliye mahkemesinin kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularını esastan reddetmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin başvurusunun hükmolunan ceza miktarı sebebiyle temyiz edilemez olduğu, katılan vekilinin ise suçun vasfına ilişkin öldürme kastı itirazının, eylemin niteliği, taraflar arasındaki husumet düzeyi ve yaranın niteliği dikkate alındığında sanıkların öldürme kastıyla değil, yaralama kastıyla hareket ettiğinin anlaşıldığı gerekçeleriyle istinaf mahkemesi kararının hukuka uygun bulunarak her iki temyiz istemi de reddedilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2025/3993 E.  ,  2025/7196 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3216 E., 2024/3097 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin Bölge Adliye Mahkemesince 27.11.2024 tarihli ek kararla reddedildiği, sanıklar müdafii ve katılanlar vekiline usulüne uygun tebliğ edilen ret kararına yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik verilen hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılan tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/23 Esas, 2024/403 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/3216 Esas, 2024/3097 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde,
Sanıkların kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetlerinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliklerinden son vermeleri ve katılandaki yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastlarının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/3216 Esas, 2024/3097 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.