Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla açılan davada, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararının istinaf ve temyiz incelemeleri neticesinde onanması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suçun unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle esastan reddedilmesi ve bu karara yönelik katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması talebiyle yaptığı temyiz başvurusunun da, yargılama sürecinde toplanan deliller ve mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek hükmün onanması, sanığın atılı suçtan beraat kararının yerinde olduğunu belirtmektedir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1586 E. , 2022/960 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın ifadelerinin suçun unsurlarını oluşturduğunu ileri sürerek beraat kararının bozulup sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması talebine yöneliktir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2025 tarihinde karar verildi.