Hakaret suçunda matufiyet şartının gerçekleşmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı bulunarak istinaf başvurusunun bozulması kararı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesinde reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay, suça konu paylaşımın katılanın ismini belirtmemesi ve sözlerin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması nedeniyle matufiyet şartının gerçekleşmediğini tespit ederek, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulmasını hukuka aykırı bulmuş ve bölge adliye mahkemesi kararını bozarak dosyayı yeniden yargılanmak üzere ilk derece mahkemesine göndermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/14889 E.  ,  2025/18562 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1369 E. , 2023/1680 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu paylaşımında katılanın ismini belirtmediğini ve paylaşımın ifade özgürlüğü hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığın suça konu paylaşımındaki sözlerin isim belirtilmeden söylendiği, muhatabının kim olduğunun, 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının gerçekleşmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.11.2025 tarihinde karar verildi.