Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün istinafta onanmasının ardından Yargıtay, katılan vekilinin temyiz talebini esastan reddederek kararı hukuka uygun buldu.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanmasının ardından, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemi incelenmiştir. Yargılama süresince toplanan deliller ve mahkemenin takdir yetkisi çerçevesinde verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedilerek ilk derece mahkemesinin beraat hükmünü onayan bölge adliye mahkemesi kararının oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/ 148 E., 2022/1960 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; katılanların beyanlarının esas alınmasına, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.10.2025 tarihinde karar verildi.