Uygulama kadastrosuna itiraz davasında görevsizlik kararı sonrası istinafın reddiyle bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemezliği.
Özet: Uygulama kadastrosuna itiraz davasında, ilk derece mahkemesince görevsizlik nedeniyle usulden reddedilen ve istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine davacı vekilinin yaptığı temyiz başvurusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-c maddesi uyarınca yargı çevresi içindeki ilk derece mahkemeleri arasındaki görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararların kesin olması ve temyiz yoluna kapalı olması sebebiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/455 E., 2025/696 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Sulh Hukuk MahkemesiSAYISI : 2024/3227 E., 2024/3672 K.Taraflar arasında görülen uygulama kadastrosuna itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararıyla davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş olup, İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince kararını temyizi üzerine Dairemizce dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A RDava, uygulama kadastrosuna itiraz isteğine ilişkindir.Sulh Hukuk Mahkemesince, davayı görmek hususunda Asliye Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili istinaf isteminin esastan reddi kararını temyiz etmiştir.01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-c maddesine göre; Bölge Adliye Mahkemesince, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar kesin olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi bu sonucu değiştirmez. Davacı vekilinin temyiz talebinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.