Yargıtay 10. Ceza Dairesinin kanun yararına bozma talebiyle, aynı sanık hakkında uyuşturucu madde bulundurmaktan verilen ayrı ayrı mahkumiyet kararlarının zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilmesi.
Özet: Adalet Bakanlığı, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen iki ayrı mahkûmiyet kararının kanun yararına bozulmasını talep etmiş; gerekçe olarak, her iki eylemin de ilk iddianame tarihinden önce ve hukuki kesinti olmaksızın, aynı suç işleme kararı kapsamında işlendiğini, bu nedenle davaların birleştirilerek Türk Ceza Kanununun 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.
10. Ceza Dairesi         2024/8206 E.  ,  2026/164 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
2. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi
2. 22.04.2021
SAYISI : 1. 2022/463 E., 2023/485 K.
2. 2020/68 E., 2021/469 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
2. 22.10.2019
İNCELEME KONUSU KARAR: 1. Mahkûmiyet
2. Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması
Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 18.07.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 03.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/5581 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98073 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyaları Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98073 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27/03/2023 tarihli ve 2022/8874 esas, 2023/2643 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlendiği 17.05.2018 tarihinden önce işlendiği ve eylemler arasında hukuki kesinti olmadığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu dikkate alınarak, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesi ve sanık hakkında tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle cezanın artırılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Dosyalar kapsamına göre; Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/463 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 04/11/2019, iddianame düzenleme tarihinin ise 03/01/2020 olduğu, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/68 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 22/10/2019, iddianame düzenleme tarihinin 08/01/2020 olduğu, her iki suçun da Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/463 esas sayılı dosyası kapsamında düzenlenen ilk iddianamenin düzenlenme tarihi olan 03/01/2020 tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/485 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
1. Şüpheli hakkında, 04.11.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2020 tarihli ve 2019/96050 Soruşturma, 2020/214 Esas, 2020/170 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,
2. Yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/59 Esas, 2020/302 Karar sayılı kararının 19.10.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24.12.2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.06.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararı ile, hüküm açıklanarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
B. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/469 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
1. Şüpheli hakkında, 22.10.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 tarihli ve
2019/82093 Soruşturma, 2020/620 Esas, 2020/486 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,
2. Yapılan yargılama sonucunda; Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.04.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
C. Dosyalar kapsamına göre;
Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/485 Karar sayılı dosyasının suç tarihinin 04.11.2019, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.01.2020 olduğu, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/469 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 22.10.2019, iddianame düzenleme tarihinin 08.01.2020 olduğu, 04.11.20 19... .10.2019 tarihli her iki suçun da 03.01.2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için yazılı şekilde ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü verilerek fazla ceza tayini,
Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararının ve Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.