Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararını onadı ve katılan vekilinin temyizini reddetti.
Özet: Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ilk derece mahkemesince mahkûm edilen sanık hakkında bölge adliye mahkemesinin beraat kararı vermesi üzerine, katılan vekilinin bu kararın adalete olan güveni zedelediği, sanığın kin ve öfke ile hareket ettiği, müştekinin rızası dışında konuta girip tehdit ve darp sonrası uzun süre ayrılmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu değerlendiren yüksek mahkeme, bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını tespit ederek katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemini reddetmiş ve beraat kararını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/25734 E.  ,  2025/21465 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/505 E., 2023/711 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin adalete olan güven duygusunu zedelediğine, sanığın katılana karşı duyduğu kin ve öfke nedeni ile suç işlemeyi meziyet haline getirdiğine, müştekinin rızası dışında konutuna girip, tarafları ayırmak bir yana müştekiye tehditler savurarak darp eylemi sona erdiği halde konuttan uzun süre ayrılmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.