Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, 7550 sayılı kanunla tekerrürde koşullu salıverilme hükmündeki hukuka aykırılığı düzeltti.
Özet: Yargıtay, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan sanığa verilen 15 yıl hapis ve adli para cezası ile ilgili mahkumiyet kararını, sanığın ikametinde yakalanan kullanım sınırının üzerindeki uyuşturucu maddeler, tanık beyanları ve kriminal rapor gibi delillerin yeterli ve usule uygun olduğunu belirterek esastan onamış; ancak, 04.06.2025 tarihli yeni yasa kapsamında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulandığı hallerde koşullu salıverilme sürelerinin uygulanması gerektiğinden, ilk derece mahkemesinin kararındaki "koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" ibaresini "uygulanmasına" şeklinde düzelterek, diğer yönlerden hükmü kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/937 E., 2024/659 K.SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıAdana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2024 tarih ve 2023/3 90... /54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 58, 53, 63, 54/1-4 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıAdana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/9 37... /659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafiinin Temyiz İstemiSanık hakkında verilen mahkumiyet kararı için yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe1. Sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu yönünde ihbar gelmesi üzerine, Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama kararı alındığı, bu karara istinaden kolluk görevlileri tarafından ikamete girildiği, bu sırada sanığın ikamet girişine göre sol tarafta bulunan banyo kısmında uyuşturucu maddeleri dökmeye çalışırken yakalandığı, ele geçen ADB-BUTINACA etken maddesi içeren uyuşturucu madde ile ilgili alınan kriminal rapora göre kullanım sınırının üzerinde olduğu, kenevir bitkisi tohumları ve ayrıca ayrı ayrı paketlenmiş halde metamfetamin ihtiva eden uyuşturucu maddesi ele geçirilen olayda sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu, sanığın ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğuna dair savunması, tanık beyanları, kriminal rapor, delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu husususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/9 37... /659 Karar sayılı kararının , 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesininin hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmında "... sanığın koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" ibaresinin kaldırılarak yerine ...hükümlerinin ibaresinden sonra gelmek üzere "uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2025 tarihinde karar verildi.