Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında temyiz; tekerrür hükümlerindeki hatanın aleyhe temyiz olmaması nedeniyle hırsızlık hükmünün onanması.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin istinaf reddi kararları temyiz incelemesine tabi olmadığından sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilmiştir. Hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde ise, sanığın maddi durumu ve samimi beyanlarına yönelik savunmaları ile tekerrür uygulamasında tespit edilen bir hususun aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmaması dikkate alınarak, bölge adliye mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/17799 E.  ,  2025/21461 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/851 E., 2022/1102 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanlarda bulunarak suça konu olayı tüm samimiyeti ile anlattığına, sanığın üzerine atılı suçu parası olmadığı ve yiyecek alacak parası olmadığı için mecburiyetten işlediğini beyan ettiğine, sanığın cezaevinde olmasından ve ailesinin maddi durumunun kötü olmasından dolayı mağdurun zararını karşılayamadığına ve tahliye olması durumunda mağdurun zararını karşılayacağını beyan ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli 2021/199 Esas, 2021/707 Karar sayılı ilâmı ile; sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas olan 12.10.2017 kesinleşme tarihli İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/57 Esas, 2015/162 Karar sayılı ilâmının, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 kesinleşme tarihli 2014/112 Esas, 2014/484 Karar sayılı ilâmını tekerrüre esas almasından dolayı sanık hakkında bu ilâmlara ilişkin koşullu salıverme süreleri esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.