Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarında istinaf kararlarına yönelik temyiz başvurularını reddederek hükümleri onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz istemini, hükmolunan cezanın türü ve miktarı nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez bularak reddederken, hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminde ise sanık müdafiinin adil yargılanma ve gerekçeli karar hakkı ihlali, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile eylemin hatalı değerlendirildiği yönündeki iddialarına rağmen bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit etmeyip hükmü onamış, ancak tekerrüre esas alınan önceki hükmün güncel yasal düzenlemeler ışığında infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/25679 E.  ,  2025/21451 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3136 E., 2023/1893 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, 24.06.2022 tarihli duruşmada sözlü olarak beyan etmiş oldukları esas hakkında savunmalarında belirtilen görüşleri dikkate alıp, gerekçeli kararda tartışmadan hüküm kurulduğuna, mevcut durumun savunma haklarıyla birlikte adil yargılanma hakkının parçası olan gerekçeli karar haklarına aykırılık teşkil ettiğine, suçun sanık tarafından işlendiğinin her türlü şüpheden uzak bir şekilde sabit olmadığına, fiilin yanlış değerlendirildiğine ve TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan İzmir 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/423 Esas, 2009/2213 Karar sayılı ilâmının, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesindeki değişiklik ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu ilâm yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceği hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.