Yargıtay 9. Ceza Dairesi, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından verilen mahkumiyetleri onarken, mağdure vekilinin temyizini reddetti.
Özet: Bölge adliye mahkemesince, sanık hakkında teşebbüs aşamasındaki kasten öldürme eyleminin eziyet suçu olarak kabul edilmesiyle nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak, mağdurenin şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle vekilinin temyiz hakkı olmadığına, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebeplerinin ise yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu ve kararların hukuka uygun olduğu gerekçeleriyle esastan reddine ve hükümlerin oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/334 E., 2025/646 K.SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyetHÜKÜMLER : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme ve eziyet suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme eylemi eziyet suçu kabul edilerek sanığın nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleriÖzetle atılı suçların işlenmediğine, mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, mağdurenin rızayla sanıkla birlikte gittiğine, sanığın mağdurenin yaralarını pansuman ettiğine, olayın sübut bulmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince mahkumiyet kararının sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.B. Katılan Bakanlık Vekili ile Mağdure vekilinin Temyiz İstemleriÖzetle olayın sübut bulduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine, Bakanlık lehine vekalet ücreti takdiri ile hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi YönündenMağdurenin 04.12.2023 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mağdure ve vekilinin kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık ... Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Sanık ... Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde karar verildi.