Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkûm olan sanığın savunma hakkı kısıtlandığı ve hükmün tebliğ kurallarına uyulmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararını bozmuştur.
Özet: Sanığın cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun okunup anlatılmaması ve yasa yolu bildiriminin eksik olması nedeniyle hükmün tebliğ işleminin geçersiz sayılması ve temyiz isteminin süresinde kabul edilmesinin ardından, sanığın hüküm tarihinde başka bir cezaevinde bulunmasına rağmen duruşmaya getirilmeden ve duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan hüküm kurulmasının savunma hakkını kısıtladığı gerekçesiyle yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.
2. Ceza Dairesi         2025/11076 E.  ,  2025/21389 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/73 E., 2015/38 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karar 25.02.2015 tarihinde ve yine sanık hakkında verilen ek karar 09.05.2019 tarihinde bulunduğu cezaevinde tebliğ edilmiş ise de; kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin de 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle hükmün tebliği işlemi geçersiz olduğundan, sanığın 09.04.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın hüküm tarihinde Kırşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.