Zorunlu müdafiin temyiz yetkisizliği nedeniyle reddi ve sanığın hırsızlık mahkumiyetinin bozma sonrası onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak, sanığın bozma sonrası müdafi talep etmemesi ve zorunlu müdafi atanmasını gerektiren bir durumun olmaması nedeniyle, sanık adına temyiz başvurusunda bulunan zorunlu müdafiin bu talebi yetkisizlikten reddedilmiştir; ancak sanığın kendisi tarafından yapılan temyiz başvurusu usul yönünden geçerli bulunmasına rağmen, yargılamada toplanan deliller ve mahkemenin gerekçesi hukuka uygun görüldüğünden, sanığın temyiz nedenleri yerinde bulunmayarak mahkûmiyet hükmü tebliğnameye uygun şekilde onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23489 E.  ,  2025/21378 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/380 E., 2023/95 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanığın bozma sonrası 10.10.2022 tarihinde alınan ifadesi esnasında müdafii talep etmediğini ifade ettiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığının anlaşılması karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm bozma öncesi yargılamada atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, müdafinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...'nin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.