Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz başvurularını gerekçesizlik ve temyiz edilemezlik nedeniyle reddederek, hırsızlık hükmünü onadığı karar.
Özet: Sanığın hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemi, yasalarda aranan gerekçelerin sunulmaması nedeniyle; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aldığı cezanın miktarı sebebiyle temyiz yasağı kapsamına girmesi dolayısıyla reddedilmiş, sanık müdafiinin hırsızlık hükmüne ilişkin temyiz başvurusu ise esastan incelenerek, bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığından onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/11154 E.  ,  2025/21355 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1197 E., 2019/1132 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama
I- Sanığın hırsızlık suçundan kurulan 16.05.2019 tarihli karara ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 11.09.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi ile sanık müdafiinin sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 11.09.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanığın hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemi bakımından 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden ve sanık ve müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri bakımından ise hükmolunan cezanın miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 16.05.2019 tarihli karara yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, zorunluluk haline ilişkin TCK'nın 147. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.