Kasten öldürmeye teşebbüs suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya dönüştürüldüğü kararın, sanığın meşru savunma ve gönüllü vazgeçme temyizlerinin reddedilerek onanması.
Özet: Yüksek mahkeme, sanığın mağdura yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs değil, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğuna dair bölge adliye mahkemesi kararını; suç vasfının doğru belirlendiği, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik indirimi oranının isabetli olduğu gerekçeleriyle hukuka uygun bularak, sanığın bu suça ilişkin temyiz istemlerini esastan reddetmiş; diğer yandan kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin ise yasal düzenlemeler uyarınca temyiz edilemez olduğunu tespit etmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/4177 E.  ,  2025/7128 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3646 E., 2024/1063 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile hükmolunan cezanın tür ve miktarı ve bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile hükmolunan cezanın tür ve miktarı ve bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/509 Esas, 2023/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2023/3646 Esas, 2024/1063 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, tanık anlatımları ve adli raporlar nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın mağdur ...'a silahtan sayılan bıçak ile bir defa vurduktan sonra eylemine devam etmeyip kendiliğinden eylemine son vererek olay yerinden ayrılması, olay öncesinde taraflar arasında öldürmeyi gerektirir nitelikte ciddi bir husumetin bulunmaması nazara alındığında sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından suçun vasıflandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığın birinci kez tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/308 Karar sayılı ilamına ilişkin İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi sonrasında 18.04.2025 tarihli ek karar ile ilamın yerine getirilmesi nedeniyle infazın durdurulması hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmesi nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmış ise de sanığın adli sicil kaydında yer alan Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/501 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınabileceği anlaşılmakla söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
A. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile hükmolunan cezanın tür ve miktarı ve bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile hükmolunan cezanın tür ve miktarı ve bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve hükmün temyizinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2023/3646 Esas, 2025/1063 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin bölümündeki "Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2020 tarih, 2020/ 16... /308 Karar ve 26/11/2020 kesinleşme tarihli ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası" ibaresi çıkartılarak yerine "22.12.2020 kesinleşme tarihli Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/182 Esas, 2020/501 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.10.2025 tarihinde karar verildi.