Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunda kazanılmış hak ve takdiri indirim oranı hataları nedeniyle Yargıtay tarafından düzeltilerek bozulan istinaf kararı.
Özet: Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinde Yargıtay, sanığın öldürme kastının sabit olduğunu, suç vasfının ve teşebbüsün derecesinin isabetli olduğunu, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığını belirterek esasa ilişkin temyiz itirazlarını reddetmiş; ancak, Bölge Adliye Mahkemesinin kazanılmış hak uygulamasında ve takdiri indirim oranının belirtilmemesinde yaptığı hukuka aykırılıkları tespit ederek, bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle ilgili Kanun maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki hataları düzelterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozma yoluyla nihai kararı vermiştir.
1. Ceza Dairesi         2025/4357 E.  ,  2025/7126 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2999 E., 2025/6 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/87 Esas, 2024/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/1-2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/2999 Esas, 2025/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca kazanılmış hakka ilişkin bendin hükümden çıkarılarak hükme ''...sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenip bu miktar üzerinden infaz edilmesine...'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve teşebbüsün derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında düzenlenen raporlara göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan düzeltmede kazanılmış hak teşkil eden hapis cezasının netice ceza olarak belirlenerek bu miktar üzerinden cezanın infazına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı olacak şekilde indirim oranının belirtilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama ve takdiri indirim oranının belirtilmemesi" nedenleriyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/2999 Esas, 2025/6 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin bendinin hükümden çıkarılarak "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 9 yıl 11 ay hapis cezasının 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının takdiri indirim uygulamasına ilişkin bendinde ''5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak'' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.