8. Ceza Dairesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat eden sanık müdafiinin vekalet ücreti talebini, avukatlık hizmetinin bölünmezliği ilkesiyle reddederek kararı onadı.
Özet: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraat kararı verilirken, aynı iddianamede yer alan reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan davanın düşmesine karar verilmiştir. Sanık müdafii, müvekkili beraat ettiği için lehine vekalet ücreti hükmedilmemesini temyiz konusu yapmış, ancak Yüksek Mahkeme bu talebi reddetmiştir. Mahkeme, avukatlık hizmetinin bir bütün olduğu ve bölünemeyeceği, aynı davada hem beraat hem de düşme kararı bulunduğunu göz önünde bulundurarak, beraat edilen suç için ayrıca vekalet ücreti takdir edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığına karar vererek, istinaf mahkemesinin kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/877 E., 2025/80 K.SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, reşit olmayanla cinsel ilişkiHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına karşı, müdafiinin temyiz talebinin sadece sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ile sınırlı olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilmiştir.Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıGümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2024/34 Esas, 2024/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca düşmesine, kişiye hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıTrabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/877 Esas, 2025/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiBeraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve GerekçeYapılan yargılamaya göre, her ne kadar Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2024/34 Esas, 2024/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiş ise de; sanık hakkında aynı iddianame ile mağdura yönelik hem çocuğun cinsel istismarı suçundan hemde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından dolayı kamu davası açıldığı ve Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise şikayet yokluğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verildiği, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı verilen suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/877 Esas, 2025/80 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak ileri sürdüğü temyiz sebebi yönünden temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde karar verildi.